Recensie Glastonbury Festival 2011
11-07-2011
Recensie Glastonbury-festival 2011
Al in oktober 2010 kochten we onze kaarten voor Glastonbury 2011. De eerste 135000 kaarten waren in 2 uur uitverkocht! Gelukkig hadden wij er uiteindelijk 4! Op zondag 19 juni vertrokken we voor de 4e keer richting de UK. Met onze volgeladen auto richting Calais. Daar op de boot naar Dover. De eerste nacht gekampeerd in Pevensey Bay, een prachtig plaatsje aan de zuidkust. Daarna doorgereden naar de camping waar we al 4 jaar kamperen voor we naar het festival gaan, in Wareham Forest. Echt een heel mooi en rustig gebied. Beetje stilte voor de storm eigenlijk. Op dinsdag nog even de laatste boodschappen, de laatste keer je haren wassen en woensdagochtend op tijd richting Glastonbury. Vanaf Wareham ongeveer zo’n anderhalf uur rijden. Helaas begon het onderweg al te regenen en eenmaal op de parkeerplaats (East 8, zo ver weg hadden we nog nooit gestaan, jemig!) begon het helemaal te plenzen. Toch onze spullen maar zoveel mogelijk ingeladen in onze “Truck” (bolderwagen) en op weg naar de ingang.
Na een uur lopen en in de rij staan, waren we binnen bij Gate C. Helaas waren onze vrienden, Moz en Paul, helemaal aan de andere kant van het terrein binnengekomen. Uiteindelijk hebben we maar afgesproken elkaar tegemoet te lopen en ergens bij The Park te kamperen. Dat was vanaf Gate C nog zo’n 40 minuten lopen, inmiddels door een flinke laag modder. Welkom op Glasto, het was weer als vanouds! Na ongeveer 40 minuten vonden we elkaar gelukkig op de camping (Dairy Ground) en hadden we een prima plek. Het was inmiddels ook droog!! Helemaal geïnstalleerd zijn we maar eens op pad gegaan. Officieel begint het festival pas op vrijdag, maar op woensdag en donderdag is er altijd al genoeg te doen!! We zijn naar The Park gegaan. Dit is het gedeelte van het festival dat door Emily Eavis, dochter van de grote baas Michael, en haar man wordt georganiseerd. Wat mij betreft het leukste deel van het festival. Het is een festival op zich! Maar eigenlijk bestaat Glastonbury ook uit verschillende festivals. In totaal zijn er meer dan 80 podia! We hebben in The Park op de heuvel gezeten en even heerlijk van de zonsondergang genoten. Daarna zijn we richting de Greenfields gelopen en daar vonden we het Lizard Cafe dat 24 uur per dag open was en (live)muziek had. Heerlijk een kopje Chai gedronken en een stukje brownie gegeten.
Donderdag weer een beetje rondgelopen en de South-East verkend. ’s Avonds in de Common een Mexicaanse worstelmatch bijgewoond. Daarna weer een beetje rondgedwaald in The Unfair Ground en heerlijk kopjes Chai gedronken.
Op vrijdag ging het festival dan officieel van start. We begonnen met Naked en Famous op the Other Stage. Geweldig optreden! Leuk bandje uit Nieuw Zeeland, hit op 3FM (Young Blood!). Live heel oke! Daarna naar een DJ-set van Kraak & Smaak. Ja als er dan een act uit Nederland staat, moet je er wel heen natuurlijk. Draaide in de Cube Henge, buiten dus, en het regende inmiddels alweer! Bij Kraak & Smaak lekker gedanst en met wat andere Nederlandse festivalgangers gepraat. Daarna richting Avalon Stage voor Katzenjammer. Een meidenband uit Noorwegen.
We hadden ze al op Lowlands gezien, maar ze blijven geweldig. Supermuzikaal. Ze wisselen constant van instrument en zijn erg leuk om naar te kijken. Een feest! Daarna gingen we richting The Park, we hadden begrepen dat Radiohead zou komen optreden. In het programma staan regelmatig secret guests. Daar moet je dan eigenlijk wel heen gaan. Dus wij richting Parkstage en ja hoor, na een half uurtje wachten, bleek Radiohead dan toch op te treden. Echt super!!! Daarna door naar The Pyramid voor U2. En het regende nog steeds. U2 was goed, niet heel erg bijzonder. En we waren nat en koud. Het dansen op de heuvel hielp wel een beetje. Maar uiteindelijk hebben we het toch niet het hele concert volgehouden. We zijn weer naar The Lizard Cafe gevlucht. Weer een heerlijke bak thee en een leuk bandje: Sound of the Womp. Live Dubstep, drum and base, ska enz. Echt goed! Maar toen hadden we het wel gehad en zijn we richting tent gegaan. Helaas trokken we het niet meer om van 3.30-6.00 uur naar een dj-set van Andy Barlow (van Lamb) te gaan.
Zaterdag was het gelukkig droog en een stuk warmer. De modder was alleen nog niet opgedroogd, dus voor de 4e dag maar weer die regenlaarzen aan! Zaterdag eerst naar Gaslight Anthem op de Pyramid Stage gegaan. Daarna richting de John Peelstage gelopen, alwaar we een tafeltje en 4 stoelen konden bemachtigen bij een eettentje en lekker hebben ontbeten. In John Peel stond Anna Calvi. Was top! Ze kan echt geweldig gitaar spelen en zingen. Heel bijzonder. Een soort vrouwelijke Nick Cave. Ik hou er wel van, eindelijk weer eens een stoer wijf tussen die Laura Marlings en Agnes Obels. Daarna naar The Other Stage voor The Kills. Alison Mosshart en Jamie Hinch (oftewel Mr. Kate Moss). Had ze nog nooit live gezien. Vond ze echt goed! Daarna weer terug naar de tent, even bijkomen. En daarna snel weer richting Pyramid Stage voor een legendarisch optreden van Elbow. Echt mijn favoriet van het weekend. Ik had Elbow al live gezien, in de Patronaat. Toen hadden ze al indruk gemaakt. Maar hoe Guy Garvey nu voor dit 120000 koppig publiek stond, was echt bewonderenswaardig. Of zoals Paul zei: He had the audience by the balls! Na Elbow zijn we naar Wild Beasts gaan kijken in de park. Bijzondere band en een goed optreden! We hadden ze in 2010 ook al gezien op Glastonbury, maar dit was misschien nog wel beter! En na Wild Beasts was het tijd voor een nieuw avontuur: Hoe komen we na 23.00 uur in The South East?! Dat zit namelijk zo: The South East, met o.a. Arcadia, Unfair Ground, The Common enz. is waar het na 23.00 uur allemaal gebeurt! Dat gaf vorig jaar nogal wat logistieke problemen. Na 23.00 uur gingen er zoveel mensen naar dat gedeelte van het festival dat het daar allemaal vast kwam te staan en je er niet meer naar binnen kwam enz. Dit jaar hadden ze dat opgelost door na 23.00 uur iedereen om te leiden via het theatrefield. Dit werd allemaal netjes met borden aangegeven. Via het theatrefield kwam je terecht bij een soort doolhof van dranghekken, daarna werd je nog eens langs het buitenste hek geleid, waarna je na zo’n 30 minuten lopen in The South East terecht kwam. Helemaal goed geregeld, beste crowdcontrol die ik ooit heb gezien!
We kwamen daarna gelukkig vrij snel in Arcadia terecht, waar Orbital een dj-set deed. Geweldig om mee te maken, heerlijk gedanst in een hele mooie, surrealistische omgeving. Na Orbital zijn we richting tent gegaan. Heerlijk geslapen, alleen zondag was het zo heet, dat we al vroeg de tent uit werden gebrand. Jeeeeh zon, zon, zon. Op goed geluk mijn schoenen maar weer aangedaan. En dat bleek net te kunnen. Hier en daar was er nog wat nattigheid, maar de meeste modder was aardig opgedroogd. We begonnen onze dag zoals altijd met koffie met Bayleys. Daarna richting Other Stage om te genieten van een gedegen optreden van Cold War Kids. Ik volg ze al sinds 2005 en vind ze gewoon fantastisch. En live staat het gewoon, ook op zo’n groot podium. Daarna naar de Dance-Area voor Crystal Fighters. Hier merkten we dat deze band toch wel erg afhankelijk is van goed geluid. In Het Paard, in Den Haag, hebben we erg goed optreden van hen gezien. Daar was het geluid ook super! Maar in zo’n grote tent en niet zo best geluid, komen de nummers (die echt wel briljant zijn) helaas toch niet helemaal tot hun recht. Al met al wel een feestje hoor! Daarna richting Pyramid stage voor Paul Simon. Daar had ik erg naar uitgekeken! Jeugdsentiment zullen we maar zeggen. Het was inmiddels bloedheet en mijn mede-festivalgangers hadden hier meer last van dan ik. Een memorabel concert, zeker voor mij!
Door de hitte hadden we hierna even behoefte aan even bijkomen bij de tent. We hebben heerlijk gezeten, wat gedronken, onze spullen alvast bij elkaar gezocht voor de avond. En zo konden we redelijk op tijd richting Pyramid Stage voor een overweldigend optreden van Beyonce! Wat een vakvrouw, wat een stem, wat een lijf, wat een uitstraling, wat een show. We hadden haar al eens live gezien in Ahoy, maar dit was nog 10 keer beter. Ook Paul en Moz waren aangenaam verrast. Ik merk wel dat veel mensen Beyonce gewoon ook niet goed kennen en haar zien als zo’n pop-R&B meisje met wat hitjes. Maar ze is echt fantastisch!
Daarna zijn we weer teruggelopen naar The Park. Daar hebben we wat gegeten en vervolgens heerlijk in het Treehouse-Cafe gezeten. Daar draaide een goede funk-dj. We hebben ook nog even gekeken wat er in de Rabbit-Hole gaande was, in een soort dating-vogelspot tentje gekeken, beetje rondgedwaald in The Park en toen waren we er echt klaar mee. Maandagochtend op tijd opgestaan, want er kwam een “thunderstorm” aan. Alle spullen ingepakt en bijna alles op de bolderwagen kunnen laden. Daarna afscheid genomen van Moz en Paul. De wandeling naar de auto was zwaar en koste ons anderhalf uur! Gelukkig was het droog en viel de modder mee. En toen was het tijd om alles in de auto te laden en afscheid te nemen van die mooie plek!
Nu zijn we 2 weken verder en mis ik Glastonbury nog steeds. Alle modder is eindelijk weg, alles is gewassen en schoongemaakt. Maar mijn polsbandje heb ik nog om en de parkeersticker zit nog op de voorruit. Het is moeilijk om het helemaal los te laten. Helemaal omdat er volgend jaar geen Glastonbury is. Het is lastig uit te leggen wat Glastonbury nou zo bijzonder maakt. Natuurlijk staan de grootste artiesten. Maar daar gaat het uiteindelijk niet om. Het is een bepaalde sfeer die er hangt. Wij noemen het georganiseerde chaos. Het lijkt alsof alles heel vrij is, alles mag, alles kan. Maar ondertussen is het natuurlijk een strak georganiseerd festival. En het leukste van alles is ronddwalen op plekken als de Greenfields, healingfields, de Park, de South East enz. En er ontstaat een soort saamhorigheid onder 175.000 mensen die niet te beschrijven valt. Dat komt misschien doordat je allemaal hetzelfde doormaakt met hetzelfde doel. Iedereen moet een roteind lopen, slaapt op zo’n klote luchtbed, loopt door die verschrikkelijke modder, heeft pijn in z’n rug, in z’n voeten en dat allemaal voor de muziek!!! Een hele mooie wereld waar ik in 2013 gelukkig weer naartoe kan!
Foto's
